Πώς να ηρεμήσεις το μυαλό σου πριν τον ύπνο

Υπάρχουν βράδια που το σώμα είναι κουρασμένο αλλά ο νους μένει ξύπνιος. Κάνει κύκλους γύρω από τις ίδιες σκέψεις, αναλύει στιγμές που πέρασαν και προβάλλει στο μέλλον μικρά σενάρια που δεν χρειάζεται να τα λύσεις την παρούσα στιγμή. Μοιάζει με ένα σκοτεινό δωμάτιο που φαίνεται ήρεμο αλλά αν άναβες το φως, θα έβλεπες μια αδιάκοπη εσωτερική κίνηση. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κάτι δεν πάει καλά. Σημαίνει μόνο πως ο νους χρειάζεται έναν πιο απαλό τρόπο για να κλείσει τον κύκλο της ημέρας.

Η πρώτη κίνηση είναι να αναγνωρίσεις ότι δεν υπάρχει βιασύνη. Ο ύπνος δεν έρχεται με δύναμη. Έρχεται όταν ο νους αισθανθεί πως μπορεί να ξεκουραστεί. Μπορείς να του πεις απαλά πως δεν χρειάζεται τώρα να λύσει τίποτα. Πως όλα μπορούν να περιμένουν μέχρι το πρωί. Πες στο σώμα σου πως είναι στο πιο ασφαλές μέρος του κόσμου και πως τίποτα δεν μπορεί να σε πειράξει. Αυτή η μικρή ενθύμηση συχνά μαλακώνει την ένταση.

Μια αργή εισπνοή και μια ακόμη πιο αργή εκπνοή βοηθούν να αλλάξει ο ρυθμός της σκέψης. Όταν η εκπνοή είναι μεγαλύτερη από την εισπνοή, το νευρικό σύστημα αλλάζει ρυθμό και γυρίζει σιγά σιγά σε κατάσταση ηρεμίας. Είναι σαν το σώμα να λέει στον νου πως τώρα ήρθε η ώρα να αφήσει τον έλεγχο. Μερικές τέτοιες αναπνοές είναι αρκετές για να νιώσεις λίγο πιο κοντά στον ύπνο.

Βοηθά επίσης να δημιουργήσεις μια μικρή τελετουργία πριν ξαπλώσεις. Κάτι μικρό. Ένα χαμηλωμένο φως. Ένα ζεστό ρόφημα. Λίγες σταγόνες αιθέριου ελαίου. Μια καθαρή επιφάνεια στο κομοδίνο για να νιώθει ο νους πως υπάρχει χώρος. Οι μικρές τελετουργίες στέλνουν σήμα στο σώμα πως η ημέρα κλείνει και πως τώρα μπορεί να μπει σε έναν πιο αργό ρυθμό.

Μερικές φορές οι σκέψεις επιμένουν γιατί δεν θέλουν να τις αγνοήσεις. Θέλουν απλώς να τις ακούσεις για λίγο ή ζητούν την προσοχή σου πιο έντονα. Μπορείς να τις παρατηρήσεις σαν να περνούν μπροστά σου χωρίς να χρειαστεί να τις κρατήσεις. Σαν σύννεφα στον ουρανό. Να πεις μέσα σου πως βλέπεις τη σκέψη αλλά δεν θα την ακολουθήσεις. Αυτή η μικρή απόσταση βοηθά το μυαλό να κουραστεί και να ησυχάσει.

Το σώμα θυμάται πράγματα που ο νους ξεχνά. Αν νιώσεις τα πόδια σου πάνω στο στρώμα ή ακουμπήσεις απαλά το χέρι σου στην κοιλιά, το μυαλό επιστρέφει στο παρόν. Όχι στο αύριο, όχι στο χθες. Στο τώρα. Κάθε μικρή επιστροφή στο σώμα είναι μια επιστροφή στην ανάσα και η ανάσα είναι ο πιο γρήγορος δρόμος προς την ηρεμία.

Και κάτι ακόμη. Δεν χρειάζεται να προσπαθήσεις να κοιμηθείς. Η προσπάθεια συχνά κρατά τον ύπνο μακριά. Αυτό που χρειάζεται είναι να δημιουργήσεις χώρο. Ο ύπνος είναι φυσικός. Έρχεται όταν σταματά η προσπάθεια.

Το μυαλό σου δεν είναι ο εχθρός σου. Θέλει απλώς να νιώσει ότι όλα είναι εντάξει για σήμερα. Και όταν το νιώσει αυτό, παραδίδεται. Ησυχάζει. Και σιγά σιγά αφήνει την ημέρα να φύγει.

Κάτι που έχω διαπιστώσει στον εαυτό μου είναι πως όταν θέλω να κοιμηθώ, απομακρύνω την οθόνη και διαβάζω λίγες σελίδες από ένα αγαπημένο μου βιβλίο. Έχω μάλιστα αγοράσει γι’ αυτόν τον σκοπό ένα μικρό φως ειδικά για την ανάγνωση. Οι λέξεις με χαλαρώνουν. Τα μάτια που πηγαίνουν δεξιά – αριστερά, ηρεμούν τον νου και σε κάνουν να νυστάζεις. Και πετυχαίνει.

Με αγάπη,
Έλενα