Καλώς ήρθες θυμέ – Πώς να αντιμετωπίσεις τον θυμό

Ο θυμός δεν εμφανίζεται ποτέ τυχαία. Έρχεται σαν μια φλόγα που ανάβει από κάτι βαθύτερο και ζητά να ακουστεί. Δεν χρειάζεται να τον φοβηθείς ούτε να τον κρύψεις. Χρειάζεται μόνο να τον δεις όπως είναι: μια ενέργεια που θέλει να σου φανερώσει ένα όριο που ξεπεράστηκε ή μια ανάγκη που έμεινε χωρίς φροντίδα.

Ο θυμός δεν είναι άγριος από μόνος του. Αγριεύει όταν τον διώχνεις. Όταν τον πλησιάζεις όμως με επίγνωση, μαλακώνει και αποκαλύπτει το μήνυμά του. Κάτω από τη φωνή του, υπάρχει συχνά μια στεναχώρια που δεν εκφράστηκε ή μια ευαλωτότητα που δεν βρήκε χώρο. Ο θυμός είναι το κάλυμμα. Αυτό που κρύβεται από κάτω είναι αυτό που ζητά πραγματικά την προσοχή σου.

Μην βιαστείς να τον τιμωρήσεις. Μην τον χαρακτηρίσεις. Κάτσε μαζί του για λίγο και πες του απαλά: σε βλέπω. Πρόσεξε πού τον νιώθεις στο σώμα σου και άφησε την αναπνοή να κινηθεί μέσα σε εκείνο το σημείο χωρίς προσπάθεια. Ο θυμός χρειάζεται χώρο… όχι καταπίεση. Χώρο για να ξεδιπλωθεί και να ακουστεί χωρίς να πληγώσει.

Αν κάποιες φορές ο θυμός γίνεται εντονότερος, τοποθέτησε για λίγο το χέρι στο ηλιακό πλέγμα και μείνε εκεί χωρίς να προσπαθήσεις να αλλάξεις τίποτα. Ρώτησε τον θυμό: τι προσπαθείς να προστατέψεις; Μερικές φορές η απάντηση είναι άμεση άλλες φορές έρχεται σαν μια μικρή αίσθηση που μόλις ακούγεται. Αυτή η αίσθηση είναι ο δρόμος προς την επίγνωση.

Κάποια στιγμή θα δεις ότι ο θυμός δεν ήρθε για να σε πλημμυρίσει. Ήρθε για να σου θυμίσει πως υπάρχει μέσα σου μια δύναμη που θέλει να εκφραστεί πιο καθαρά και πιο αληθινά. Όταν τον υποδέχεσαι αντί να τον πολεμάς, μετατρέπεται σε πυξίδα. Σε οδηγεί εκεί όπου χρειάζεται να σταθείς με περισσότερη αλήθεια και περισσότερη ενότητα με τον εαυτό σου.

Με αγάπη,
Έλενα