Καλώς ήρθες φόβε – Πώς να αντιμετωπίσεις τον φόβο

Ο φόβος εμφανίζεται συχνά σαν μια σκιά που μεγαλώνει πριν καν την κοιτάξεις. Μπορεί να σε κάνει να σφίγγεσαι, να κρατάς την αναπνοή σου ή να φαντάζεσαι το χειρότερο πριν δεις τι πραγματικά συμβαίνει. Ο φόβος δεν θέλει να σε παραλύσει. Θέλει να σε προστατέψει. Κάπου μέσα του υπάρχει μια παλιά μνήμη ένα παλιό σήμα κινδύνου που ενεργοποιείται πριν ακόμη το ελέγξεις.

Ο φόβος δεν είναι η αλήθεια. Είναι η προσπάθεια της ψυχής να σε κρατήσει ασφαλή με τρόπους που κάποτε χρειάστηκαν αλλά τώρα ίσως δεν σε υπηρετούν πια. Όταν τον πλησιάσεις με επίγνωση, αρχίζει να αλλάζει σχήμα. Μαλακώνει και δείχνει τι κρύβει. Πολλές φορές είναι μια ανάγκη για σιγουριά, για ξεκούραση, για ένα πιο σταθερό βήμα.

Μην πολεμήσεις τον φόβο. Μην του ζητήσεις να φύγει. Κάτσε για λίγο μαζί του και πες του απαλά: είμαι εδώ να σε ακούσω. Παρατήρησε πώς κινείται μέσα στο σώμα σου, πού στέκεται και τι νιώθεις όταν τον αγγίζεις με την προσοχή σου. Ο φόβος ζητά χώρο, όχι πίεση. Ζητά μια μικρή παύση πριν κάνεις το επόμενο βήμα. Ζητά μια στιγμή ηρεμίας όπου μπορεί να ακουστεί χωρίς να σε κυριεύσει.

Αν νιώσεις ότι δυναμώνει, άπλωσε το χέρι σου στο σημείο που τον αισθάνεσαι και μείνε εκεί για λίγο. Ρώτησέ τον: τι προσπαθείς να προστατέψεις; Ίσως αναδυθεί μια εικόνα, μια ανάμνηση ή μια λεπτή αίσθηση στο σώμα. Αυτές οι μικρές ενδείξεις είναι οι δρόμοι που ανοίγουν προς την επίγνωση. Όταν ο φόβος δει ότι δεν τον απορρίπτεις αλλά τον ακούς, αρχίζει να γίνεται πιο καθαρός πιο αληθινός.

Κάποια στιγμή θα καταλάβεις ότι ο φόβος δεν ήρθε για να σε κρατήσει πίσω. Ήρθε για να σου δείξει ένα όριο που χρειάζεται να το ενισχύσεις ή ένα σημείο μέσα σου που ζητά περισσότερη στήριξη από σένα. Όταν τον υποδέχεσαι αντί να τον αποφεύγεις, μετατρέπεται σε καθοδήγηση. Και η καθοδήγηση αυτή μπορεί να γίνει ένας από τους πιο ήρεμους δρόμους προς τον εαυτό σου.

Με αγάπη,
Έλενα