Καλώς ήρθες ανασφάλεια – Πώς να αντιμετωπίσεις την ανασφάλεια

Η ανασφάλεια έρχεται σαν μια μικρή δόνηση που απλώνεται αθόρυβα μέσα σου. Δεν φωνάζει αλλά επιμένει. Κάποιες φορές εμφανίζεται πριν ακόμη καταλάβεις γιατί νιώθεις έτσι. Άλλες φορές γεννιέται όταν συγκρίνεις, όταν αμφιβάλεις, όταν ξεχνάς την δική σου αξία. Η ανασφάλεια δεν θέλει να σε μικρύνει. Θέλει να σε προστατέψει από κάτι που το μυαλό σου θεωρεί απειλή.

Η ανασφάλεια δεν λέει την αλήθεια για εσένα. Λέει την αλήθεια για τον φόβο σου. Και αυτό είναι που χρειάζεται να ακουστεί με κατανόηση. Κάτω από κάθε ανασφάλεια υπάρχει μια ανάγκη που ζήτησε στήριξη και δεν την πήρε. Μια προηγούμενη πληγή που δεν είχε χώρο να θεραπευτεί τότε. Μια στιγμή όπου ένιωσες ότι δεν αρκείς και η καρδιά κράτησε εκείνη τη μνήμη πολύ πιο δυνατά απ’ όσο θα ήθελες.

Δεν χρειάζεται να απομακρύνεις την ανασφάλεια. Χρειάζεται να της προσφέρεις χώρο. Να της πεις με ειλικρίνεια: σε βλέπω χωρίς να προσπαθήσεις να την αλλάξεις. Όταν την πλησιάσεις έτσι θα αρχίσει να μαλακώνει. Η ανασφάλεια γίνεται πιο έντονη όταν την κρύβεις και πιο ήρεμη όταν την αναγνωρίζεις. Στο άγγιγμα αυτό η καρδιά θυμάται ότι μπορεί να σταθεί και χωρίς να χρειάζεται να αποδεικνύει.

Όταν η ανασφάλεια κορυφώνεται, άγγιξε απαλά το σώμα εκεί όπου νιώθεις το σφίξιμο. Επίτρεψε στην αναπνοή σου να μπει μέσα στο σημείο αυτό χωρίς προσπάθεια. Ρώτησε την ανασφάλεια: τι προσπαθείς να προστατέψεις; Μπορεί να φανεί μια εικόνα, μια αίσθηση ή μια μικρή μνήμη που θάφτηκε για χρόνια μέσα σου. Εκεί βρίσκεται το σημείο που χρειάζεται φροντίδα και όχι έλεγχο.

Με τον καιρό θα δεις ότι η ανασφάλεια δεν ήρθε για να σε καθυστερήσει. Ήρθε για να σου δείξει το κομμάτι που χρειάζεται την πιο απαλή σου αγκαλιά. Κάθε φορά που την υποδέχεσαι, αντί να την πολεμάς, γίνεται ένα μονοπάτι προς κάτι αληθινό. Ένα μονοπάτι που σε οδηγεί πιο κοντά στον εαυτό σου και σε μια αίσθηση εσωτερικής σταθερότητας που δεν εξαρτάται από τα εξωτερικά.

Με αγάπη,
Έλενα